Uzasadnienie
L. G. w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF skarżący uzupełnił w dniu 5 stycznia 2009 r. (dowód: prezentata na wniosku). Jednocześnie skarżący rozszerzył swoje żądanie o ustanowienie adwokata.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a., zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 7 stycznia 2008 r. dokumentów, ustalono, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, źródłem utrzymania małżonków są dochody ze stosunku pracy uzyskiwane przez wnioskodawcę w kwocie 845,51 zł netto (1 126 zł brutto) miesięcznie oraz emerytura wypłacana jego żonie w wysokości 908,75 zł netto (1 077,75 zł brutto) miesięcznie (dowód: zaświadczenie o zarobkach z dnia 16 stycznia 2009 r., kopia decyzji ZUS o waloryzacji emerytury, wyciąg z rachunku bankowego małżonki sporządzony za okres od 1 października do 31 grudnia 2008 r.), małżonkowie są współwłaścicielami domu jednorodzinnego o powierzchni 130 m2 (zajmują w nim lokal o powierzchni 46 m2) oraz nieruchomości, na której budynek jest posadowiony o powierzchni 528 m2 (dowód: kopia decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za 2008 r.) oraz samochodu osobowego marki Polonez Caro 1.5 rok produkcji 1993 o wartości 500-800 zł, nie posiadają oszczędności, przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro (dowód: raporty z obrotów na kontach każdego z małżonków sporządzone za okres od 1 października do 31 grudnia 2008 r., których salda końcowe wyniosły 36,63 zł i 519,22 zł), miesięczne koszty utrzymania małżonków kształtują się na poziomie około 1 128 zł. Kwota ta została ustalona na podstawie wydatków udokumentowanych fakturami VAT, paragonami fiskalnymi, potwierdzeniami wpłaty poniesionych za: energię elektryczną za okres od 4 września 2008 r. do 8 stycznia 2009 r., gaz za okres od 22 sierpnia do 23 listopada 2008 r., wywóz odpadów komunalnych, wodę i ścieki za okres od 7 października do 19 grudnia 2008 r., telefon, zakup leków w sierpniu, październiku i listopadzie 2008 r. oraz styczniu 2009 r., ubezpieczenie na życie za IV kwartał 2008 r., podatek od nieruchomości za 2008 r., zakup węgla w dniu 14 maja 2008 r. oraz z tytułu raty kredytu zaciągniętego na spłatę należności wobec ZUS.
Biorąc pod uwagę powołane okoliczności, uznano, że skarżący wykazał, iż aktualnie nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Za taką oceną przemawia wysokość osiąganych przez małżonków miesięcznych dochodów (1 754,26 zł) i ponoszonych przez nich stałych kosztów utrzymania (1 128 zł). Z powyższego wynika, że do dyspozycji małżonków pozostaje kwota 626 zł miesięcznie. Nadto małżonkowie nie posiadają oszczędności, co potwierdzają wyciągi z posiadanych przez nich rachunków bankowych.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.