Uzasadnienie
Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 maja 2014 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r.
Postanowieniem z dnia 8 września 2014 r. Sąd odrzucił skargę na podstawie przepisów art. 220 § 3 i 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), z uwagi na fakt nieuzupełnienia jej braku formalnego w terminie, tj. niewykazania, że pełnomocnik, który złożył skargę, spełnia warunki przewidziane w art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz z uwagi na nieuiszczenie w terminie wpisu od skargi.
Kolejno postanowieniem z dnia 20 października 2014 r. Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi, wyjaśniając w uzasadnieniu, że w przedmiotowej sprawie skarga została złożona w terminie. Z tej przyczyny niecelowym stało się orzekanie o przywróceniu terminu do jej złożenia, a złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, jest niedopuszczalny i jako taki podlegać musi odrzuceniu
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt sprawy (karta 52) wynika, że odpis ww. postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie i trybie wniesienia zażalenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 października 2014 r.
Pismem datowanym na dzień 7 listopada 2014 r., nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu, skarżący wniósł zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 20 października 2014 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 listopada 2014 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie odpisu tego pisma w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 grudnia 2014 r. (potwierdzenie odbioru - karta 66).
W zakreślonym terminie tj. w dniu 10 grudnia 2014 r. skarżący nadesłał odpis innego pisma – wniosku z dnia 13 października 2014 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie, oprócz dodatkowych warunków, powinno przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Takie wymagania przewidziane zostały w Rozdziale 1 Działu III ww. ustawy. I tak zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Jak natomiast stanowi art. 47 § 2 p.p.s.a., odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Zatem w przypadku zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci je na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia nadesłanego w dniu 7 listopada 2014 r. poprzez złożenie odpisu tego pisma (celem doręczenia organowi).
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nadesłał odpis innego pisma – wniosku z dnia 13 października 2014 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi, wobec czego nie może ono zostać uznane za odpis złożonego zażalenia w rozumieniu art. 47 p.p.s.a. Przepis ten wyraźnie stanowi, co należy rozumieć przez odpis pisma. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny z układem graficznym oryginału (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie pełnej zgodności jego treści z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje wtedy odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Za takim poglądem przemawia art. 47 § 2 p.p.s.a., który mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej) wymaga ich uwierzytelnienia.
W niniejszej sprawie, Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego poprzez nadesłanie odpisu zażalenia z dnia 7 listopada 2014 r., celem nadania mu formy wymaganej przez art. 47 p.p.s.a., tymczasem skarżący przedłożył pismo, które ani treścią, ani układem graficznym nie jest zgodne z oryginałem.
Wobec powyższego uznać należy, że skarżący nie wypełnił obowiązku wynikającego z art. 47 § 1 p.p.s.a, bowiem w odpowiedzi na wezwanie Sądu nie nadesłał odpisu zażalenia z dnia 7 listopada 2014 r. Przesłane przez skarżącego pismo jest datowanym na 13 października 2014 r. wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi a więc pismem o innej treści niż złożone zażalenie. Zatem powyższego wymogu nie spełnia, a tym samym nie podlega doręczeniu innym stronom lub uczestnikom postępowania.
W związku z powyższym Sąd uznał, że zażalenie nie mogło otrzymać prawidłowego biegu, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu zażalenia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.