Uzasadnienie
A.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 czerwca 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 2 lutego 2010 r. w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2007 roku.
Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że za jej wstrzymaniem przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej zwana p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała znaczna kwota zaległości podatkowej wynosząca [...] złotych oraz trudna sytuacja materialna A.D., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 marca 2011 r. o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi.
Mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącego do wniosku o udzielenie prawa pomocy Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawcy pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jego majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania stanu zadłużenia. Biorąc bowiem pod uwagę wysokość ciążącego na skarżącym zobowiązania podatkowego oraz mając na uwadze fakt, że nie uzyskuje on w chwili obecnej żadnych dochodów i pozostaje na utrzymaniu swojego syna uznać należy, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej dodatkowo na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.