Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 15 czerwca 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą "A" sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej w skrócie zwana Spółką) zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.
Powyższą decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 22 czerwca 2012 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych k. 74).
Na powyższą decyzję organu odwoławczego Spółka, działając przez pełnomocnika, pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 25 lipca 2012 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku,
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn.) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a. skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upływał w dniu 23 lipca 2011 r. Zważywszy bowiem, że 30 dzień terminu liczony od dnia doręczenia decyzji kończył się w niedzielę (22 lipca 2012 r.), to zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. za ostatni dzień terminu do wniesienia skargi do sądu należało uznać następny dzień po dniu wolnym od pracy tj. dzień 23 lipca 2012 r. Tym samym, strona skarżąca nadając przesyłkę zawierającą skargę w Urzędzie Pocztowym w dniu 25 lipca 2012 r. nie dochowała ustawowego trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, w związku z czym skargę należało odrzucić.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.