Uzasadnienie
"A" Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. (dalej w skrócie zwana Spółką) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 14 kwietnia 2017 roku w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za miesiąc styczeń 2011 roku. Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił Spółce przyznania prawa pomocy. Od przedmiotowego postanowienia skarżąca nie wniosła sprzeciwu.
Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 19 września 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 540 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Przesyłka zawierająca zarządzenie została doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu 25 września 2017 r. Zakreślony termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej w skrócie p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca zarządzenie z dnia 19 września 2017 r. została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 25 września 2017 r. (vide k. 108). Tym samym termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi upływał w dniu 2 października 2017 r. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Należy przy tym dodać, że skarżącej Spółce nie przyznano prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, a postanowienie referendarza sądowego w tym przedmiocie stało się prawomocne wobec niewniesienia sprzeciwu.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.