Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 października 2006 roku G. T. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku nr [...] uchylającą w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] roku nr [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ z uwagi na to, że rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części.
W skardze G. T. wniosła o "zwolnienie z wszelkich kosztów i opłat sądowych".
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2007 roku referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie uprawomocniło się.
Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2007 roku skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został pozostawiony w aktach ze skutkiem doręczenia w dniu 13 marca 2007 roku. Jak ustalono, do dnia 23 marca 2007 roku skarżąca nie uiściła wskazanego wyżej wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Stosownie do art. 69, art. 72 i art. 73 p.p.s.a. doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
Podnieść należy, iż przesyłka zawierająca odpis zarządzenia z dnia 19 lutego 2007 roku była prawidłowo 2-krotnie awizowana w dniach 26 lutego 2007 roku oraz 6 marca 2007 roku. Konsekwencją jej nieodebrania przez skarżącą było uznanie przesyłki za doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a w dniu 13 marca 2007 roku (tj. w ostatnim dniu 14 - dniowego okresu przechowywania w placówce pocztowej).
Zatem, termin do uregulowania należnego wpisu upłynął bezskutecznie z końcem dnia 20 marca 2007 roku.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji