Uzasadnienie
J.J. w skardze z dnia 26 listopada 2008 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie zawieszenia postępowania zażaleniowego, zawarł wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Przedmiotowy wniosek skarżący uzasadnił tym, że przed tutejszym Sądem zapadł wyrok w sprawie o sygn. akt [...], od którego wniesiono skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przedmiotowe postępowanie kasacyjne ma w ocenie skarżącego znaczenie prejudycjalne, albowiem Naczelny Sąd Administracyjny będzie rozstrzygał zagadnienie wstępne dotyczące tego, czy w postępowaniu zmierzającym do wydania zaświadczenia organ podatkowy jest zobowiązany uwzględnić przedawnienie zobowiązania podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło.
Nie może budzić wątpliwości, że orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jakie może zapaść w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżącego nie ma charakteru prejudycjalnego. Sąd ten nie rozstrzyga bowiem zagadnienia, które pozostaje z niniejszym postępowaniem w takim związku, że warunkuje możliwość dalszego jego prowadzenia, a treść rozstrzygnięcia ma bezpośredni wpływ na wynik postępowania. Przedmiotem postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w następstwie wniesienia środka odwoławczego jest bowiem dokonanie kontroli orzeczenia sądu pierwszej instancji z punku widzenia jego zgodności z prawem. Chodzi więc o badanie legalności rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego, a nie rozstrzyganie o okolicznościach, których ustalenie stanowić ma niezbędny element rozpoznania sprawy przez ten sąd.
Oczywiste jest przy tym to, że sąd przy rozpoznaniu sprawy może kierować się interpretacją przepisów prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, nie jest nią jednak związany. Wyjątek dotyczy sytuacji, o jakich mowa w art. 187 § 2 i art. 190 p.p.s.a. Wówczas bowiem dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładnia ma charakter wiążący, przy czym wskazać należy, iż ogranicza się ona do konkretnej sprawy, która podlegała kontroli instancyjnej, a nie każdej rozpoznawanej przez sądy administracyjne. Tym samym nawet fakt istnienia tożsamych stanów faktycznych, nie może stanowić przesłanki zawieszenia postępowania; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest bowiem niezbędny do stwierdzenia, czy zaskarżone w tej sprawie postanowienie odpowiada prawu oraz nie będzie on miał dla jej rozstrzygnięcia mocy wiążącej.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.