Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę strony na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 czerwca 2016 r., w przedmiocie wznowienia postępowania.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 grudnia 2016 r. (k. 44 akt sądowych).
Pismem z dnia 11 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku.
Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a. (w dwóch egzemplarzach) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 20 lutego 2017 r. przesłał w jednym egzemplarzu pismo, w którym zrzekł się przeprowadzenia rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z powyższym kolejnym zarządzeniem z dnia 28 lutego 2017 r. wezwano stronę do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 20 lutego 2017 r. poprzez złożenie 1 egzemplarza podpisanego pisma procesowego lub jego uwierzytelnionej kopii – celem doręczenia go organowi administracji publicznej – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 P.p.s.a.).
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 6 marca 2017 r.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 13 marca 2017 r. nadesłał podpisany egzemplarz skargi kasacyjnej a nie pisma z dnia 20 lutego 2017 r. o zrzeczeniu się rozprawy przed NSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należy odrzucić.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., 718 – w skrócie: "P.p.s.a.") skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Jak stanowi art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
Natomiast zgodnie z art. 176 P.p.s.a.:
§ 1. Skarga kasacyjna powinna zawierać:
- 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części;
- 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;
- 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
§ 2. Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
Stosownie do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W analizowanej sprawie wniesiona przez stronę skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a. W związku z powyższym wezwano skarżącą do uzupełnienia tego braku formalnego poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a. (w dwóch egzemplarzach) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 20 lutego 2017 r. przesłał w jednym egzemplarzu pismo, w którym zrzekł się przeprowadzenia rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wezwano zatem skarżącą do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 20 lutego 2017 r. poprzez złożenie jednego egzemplarza podpisanego pisma procesowego lub jego uwierzytelnionej kopii.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 6 marca 2017 r.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 13 marca 2017 r. nadesłał podpisany egzemplarz skargi kasacyjnej a nie pisma z dnia 20 lutego 2017 r. o zrzeczeniu się rozprawy przed NSA.
W związku z powyższym pismo z dnia 20 lutego 2017 r. należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a., co w konsekwencji skutkowało tym, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a.
Z uwagi nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 P.p.s.a. orzekł, jak sentencji postanowienia.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu skarżącej kwoty uiszczonego wpisu (pkt 2 sentencji postanowienia) uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stosownie do którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.