Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 grudnia 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia niezasadności zarzutu przedawnienia egzekwowanego obowiązku zgłoszonego w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej za pobyt w izbie wytrzeźwień, S. P. zawarł wniosek o wstrzymanie nakazu zapłaty.
Do uwzględnienia takiego wniosku brak jest podstaw prawnych. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) można wstrzymać wykonanie tylko zaskarżonej do Sądu decyzji lub aktu (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 1404/05). Z treści skargi wynika natomiast, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy innego aktu niż akt będący przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie.
Na marginesie tut. Sąd pragnie wyjaśnić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dotyczy tylko takich aktów, którym można przypisać przymiot wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2009 r., II FSK 136/09). W niniejszej sprawie nawet gdyby skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie o stwierdzeniu niezasadności zgłoszonego przez zobowiązanego zarzutu przedawnienia, to analizując skutki wydanego rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że nie jest możliwe jego wykonanie, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania.
Mając na uwadze to, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy innego aktu niż będący przedmiotem zaskarżenia, oraz to, że zaskarżony akt nie podlega w ogóle wykonaniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł, jak w postanowieniu.