Uzasadnienie
Skarżący, R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 21 kwietnia 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarga wpłynęła do organu w dniu 5 lipca 2016 r.
Następnie Minister Finansów w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej "p.p.s.a.", w dniu 4 sierpnia 2016 r. wydał interpretację indywidualną nr [...] którą zmienił zaskarżoną interpretację z dnia 21 kwietnia 2016 r. i uwzględnił w całości ww. skargę skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 3 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwana dalej: "p.p.s.a." organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W niniejszej sprawie organ interpretacyjny zawiadomił, iż uwzględnił w całości skargę na interpretację indywidualną z dnia 21 kwietnia 2016 r. W konsekwencji stwierdzić należy, że organ skutecznie wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżoną interpretację indywidualną.
Wydanie przez organ kolejnej interpretacji w trybie tzw. autokontroli, czyli uwzględniającej w całości skargę, powoduje, że skarga ta traci pod względem merytorycznym swój byt.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Postępowanie w sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Tym samym do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (w ramach tzw. autokontroli). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie.
W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa skarżącego.
Z tych też względów, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli uzasadnia pozytywne rozpatrzenie wniosku pełnomocnika skarżącego w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie do kosztów tych na mocy § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804) zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł. Ponadto do niezbędnych kosztów postępowania należy również zaliczyć wpis od skargi w kwocie 200 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.