Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 26 lutego 2013 r., uzupełnionym na formularzu PPPr, "A" zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Stosownie do przepisu art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W świetle powołanych uregulowań można zwolnić od kosztów sądowych tylko w sytuacji, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma realnych możliwości finansowych ich poniesienia. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego oświadczenia o majątku i dochodach spółki z dnia 26 lutego 2013 r., dodatkowego oświadczenia z dnia 26 marca 2013 r. oraz załączonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy i przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów źródłowych (bilansu na dzień 30 listopada 2012 r. i 31 grudnia 2012 r., rachunku zysków i strat za okresy od 1 stycznia do 30 listopada 2012 r. i od 1 stycznia do 31 grudnia 2012 r., tabeli amortyzacyjnej środków trwałych za 2012 r., sprawozdania o przychodach, kosztach i wyniku finansowym za okres od stycznia do lutego 2013 r., zawiadomień o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego z dnia 14 marca 2013 r., wyciągów z rachunków bankowych za okres od stycznia do marca 2013 r.) ustalono, że skarżąca spółka za rok 2011 poniosła stratę (netto) w kwocie 278.317,67 r., ubiegły rok podatkowy zakończyła stratą (netto) w wysokości 547.061,89 zł, zaś w okresie od 1 stycznia do 28 lutego br. spółka poniosła stratę (netto) w wysokości 81.554,73 zł, na dzień 31 grudnia 2012 r. spółka posiadała aktywa trwałe o wartości 741.460,87 (w tym rzeczowe aktywa trwałe o wartości 724.832,87 zł) i aktywa obrotowe o wartości 2.216.176,14 zł (w tym zapasy o wartości 253.863,09 zł i należności krótkoterminowe o wartości 1.792.943,74 zł), jej zobowiązania długoterminowe wynosiły zaś 124.849,05 zł, a krótkoterminowe – 1.185.851,25 zł. Z majątku spółki prowadzona jest egzekucja należności publicznoprawnych w kwocie 6.733.161,00 zł (stan na 14 stycznia 2013 r.), w ramach której zajęto prowadzone dla niej rachunki bankowe, nadto posiada ona niespłacone w terminie zadłużenie w kwocie 352.271,45 zł (stan na 25 stycznia 2013 r.) względem kontrahentów.
Analiza operacji księgowanych na rachunkach bankowych spółki wykazała, iż nie posiada ona żadnych oszczędności – wpływające środki pieniężne przelewane są niezwłocznie na zapłatę należności względem dostawców spółki.
Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, a w szczególności nieosiąganie dochodów, brak zasobów finansowych oraz rozmiar egzekwowanych zobowiązań, uznano, iż skarżąca spółka wykazała, że nie ma obecnie wystarczających środków na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu sądowego od skargi w kwocie 35.606,00 zł.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.