Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego z dnia 22 grudnia 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia należnego od skargi wpisu w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru skarżący odebrał wezwanie w dniu 29 grudnia 2009 r., wobec czego termin do usunięcia braku skargi upływał z końcem dnia 5 stycznia 2010 r.
Skarżący uiścił wpis w kasie Sądu po terminie, bo w dniu 6 stycznia 2010 r., a następnie wnioskiem z dnia 12 stycznia 2010 r. wystąpił o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, podnosząc, że z żądaniem tym zamierzał wystąpić bezpośrednio po opłaceniu wpisu, ale w dniu 6 stycznia 2010 r. zapomniał złożyć przygotowanego wcześniej na tą okoliczność pisma w kancelarii Sądu, w czym zorientował się dopiero po powrocie do domu.
Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że w dniu otrzymania przesyłki tj. w dniu 29 grudnia 2009 r. cała rodzina skarżącego tj. sam skarżący, jego żona i córki, była chora. Z uwagi na chorobę, w tym wysoką gorączkę, skarżący nie miał "sił i głowy, aby zajrzeć i zaznajomić się z otrzymanym pismem". Potem pismo zawieruszyło się. Skarżący otworzył pismo dopiero 6 stycznia 2010 r., kiedy już wyzdrowiał, po czym niezwłocznie udał się do siedziby Sądu, aby uiścić należny od skargi wpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako P.p.s.a.) uchybiony termin można przywrócić, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:
- 1. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu;
- 2. ww. wniosek zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu;
- 3. równocześnie ze złożeniem wniosku, strona dokona czynności, dla której określony był termin;
- 4. we wniosku uprawdopodobnione zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu;
- 5. powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.
Dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane przesłanki zostały spełnione łącznie.
W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.
W przedmiotowej sprawie, jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do uiszczenia wpisu wskazano na fakt choroby, która uniemożliwiła skarżącemu zapoznanie się ze skierowanym z Sądu wezwaniem do opłacenia skargi. Jak wskazano wyżej, przywrócenie terminu następuje wtedy, gdy strona uprawdopobni, że nie dokonała czynności bez własnej winy. Natomiast zgodnie z orzecznictwem NSA, o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności.
Sąd nie kwestionuje, że choroba jest okolicznością, która może wyłączyć winę w uchybieniu terminu. Okoliczność tę trzeba jednak uprawdopodobnić. Skarżący nie przedstawił natomiast jakichkolwiek dowodów, które uprawdopodobniłyby że w chwili odebrania przesyłki był chory w stopniu uniemożliwiającym mu zaznajomienie się z odebranym z Sądu pismem oraz, że ciężki w jego ocenie stan chorobowy trwał nieprzerwanie i bez zmian przez cały okres biegu terminu do uiszczenia wpisu tj. do dnia 5 stycznia 2010 r. Skarżący nie przedstawił zwolnień, ani zaświadczeń lekarskich na okoliczność choroby, bliżej też nie wyjaśnił na czym ona w istocie polegała. Nie wykazał także, aby w czasie choroby nie mógł posłużyć się inną osobą dla zaznajomienia się z treścią pisma oraz dla dokonania wpłaty wpisu na konto lub w kasie Sądu. Fakt choroby wszystkich domowników również nie został przez skarżącego uprawdopodobniony.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu, twierdzenie skarżącego, że aż do dnia 5 stycznia 2010 r. nie mógł zaznajomić się z treścią pisma tylko z powodu choroby jest niewiarygodne nie tylko z tego powodu, że skarżący nie uprawdopodobnił faktu swojej choroby i choroby członków rodziny, ale także sam przyznał, że odczytał pismo dopiero w dniu 6 stycznia 2010 r., ponieważ wcześniej "gdzieś się ono zawieruszyło". Trudno tym samym mówić o dołożeniu przez M. C. należytej staranności w dochowaniu terminu, ponieważ pomimo samodzielnego odebrania skierowanego do niego urzędowego pisma z Sądu skarżący nie zapoznał się z jego treścią, zważywszy, że dotyczyło ono sprawy zawisłej przed Sądem z inicjatywy samego skarżącego. Ponieważ standardem należytej staranności jest dbałość o własne interesy, jak wskazano wyżej, skarżący nie wykazał braku swojej winy w uchybieniu terminu
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.