Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 12 września 2016 r., złożonym na urzędowym formularzu PPPr w dniu 3 października 2016 r. (data stempla pocztowego), skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od wpisu skargi określonego w kwocie 12.986 zł.
Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca spółka podała, że jej kapitał zakładowy wynosi 5.000 zł, nie posiada środków trwałych, posiada aktywa w postaci towaru o wartości 89.489 zł, który został zabezpieczony na poczet jej zobowiązań podatkowych, rok 2015 zakończyła stratą bilansową w wysokości 442,50 zł, w roku 2011, na skutek prowadzonych postępowań podatkowych, zaprzestała wykonywania działalności gospodarczej, obecnie nie osiąga przychodów (dochodów) z działalności produkcyjno-handlowo-usługowej, nie uzyskuje też przychodów z innych źródeł, nie dysponuje środkami pieniężnymi ani na rachunku bankowym ani w kasie.
Rozpoznając sprawę z przedmiotowego wniosku referendarz sądowy wziął pod uwagę, że skarżąca spółka w roku 2015 ubiegała się już o przyznanie jej prawa pomocy w 25 sprawach zawisłych przed tut. Sądem, w których została zwolniona od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (sygn. akt I SA/Gd 87 do 110/15). Porównując dane obrazujące aktualną kondycję finansową skarżącej oraz jej sytuację majątkową ustalona na podstawie dokumentów z lat 2014-2015 należało stwierdzić, że nie uległa ona zmianie. Skarżąca nadal nie osiąga przychodów, nie posiada żadnych środków pieniężnych, jej jedyny majątek to towar, którego nie może spieniężyć, gdyż został zabezpieczony przez naczelnika urzędu celnego.
W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka wykazała zasadność złożonego wniosku i – na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.