Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia J.K. (dalej: skarżący), utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej: Naczelnik US) z dnia 11 czerwca 2018 r. odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że Naczelnik US prowadzi do majątku skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] – wystawionych przez Naczelnika US; [...]– wystawionych przez Wójta Gminy C, [...] – wystawionego przez Burmistrza Miasta S, [...]wystawionego przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, [...] wystawionego przez Wójta Gminy K. Pismem z dnia 21 maja 2018 r., nadanym w dniu 22 maja 2018 r., skarżący wystąpił do Naczelnika US z wnioskiem o rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowych, umorzenie odsetek oraz wstrzymanie egzekucji.
Następnie pismem nadanym w dniu 28 maja 2018 r. skarżący wniósł o zawieszenie wszystkich postępowań egzekucyjnych prowadzonych wobec jego osoby, do czasu rozstrzygnięcia wniosku o rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowych.
Zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, w sprawie nie zaszły przesłanki zawieszenia postępowania, o których mowa w art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm. – dalej jako "u.p.e.a."). Samo złożenie wniosku o rozłożenie zapłaty zaległości podatkowych na raty nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Dopiero pozytywna decyzja przyznająca ulgę stanowi podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z postanowieniem je poprzedzającym. W uzasadnieniu wskazał, że złożenie wniosku o rozłożenie zapłaty zaległości podatkowej na raty jest przesłanką do zawieszenie postępowania albowiem w przypadku uwzględnienia takiego wniosku wszystkie czynności egzekucyjne wcześniejsze można uznać za działanie na szkodę dłużnika.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy złożenie przez skarżącego wniosku o rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowych stanowi przesłankę zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Instytucja zawieszenia postępowania egzekucyjnego została uregulowana w art. 56 § 1 u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu:
- 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;
- 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego;
- 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego;
- 4) na żądanie wierzyciela;
- 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
Z treści tego przepisu wynika, że u.p.e.a. nie przewiduje zawieszenia postępowania egzekucyjnego na wniosek zobowiązanego (dłużnika). Z tego względu przyjmuje się, że wniosek zobowiązanego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie stanowi oświadczenia woli składanego w celu doprowadzenia do czasowego przerwania stosowania środków egzekucyjnych, ale oświadczenie wiedzy dotyczące istnienia podstaw do zawieszenia postępowania, które stanowi podstawę do podjęcia przez organ egzekucyjny działań z urzędu. Organ egzekucyjny przeprowadza postępowanie wyjaśniające i w przypadku stwierdzenia jednej z podstaw do zawieszenia postępowania wydaje postanowienie o zawieszeniu postępowania (Przybysz Piotr, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2011r.).
Sąd podziela stanowisko orzekających w niniejszej sprawie organów, że samo złożenie wniosku o rozłożenie na raty spłat należności pieniężnej nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Dopiero bowiem prawomocne, pozytywne rozstrzygnięcie w sprawie rozłożenia należności na raty wywrze skutek w postaci konieczności zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jest to pogląd niekwestionowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym podkreśla się, że toczące się postępowanie z wniosku o rozłożenie na raty zaległości podatkowej nie ma wpływu na postępowanie egzekucyjne, z uwagi na to, że inny jest zakres merytoryczny tych postępowań (por. np. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2000r., sygn. akt I SA/Gd 1052/98, publ. LEX nr 44387).
Sąd w niniejszej sprawie podziela również pogląd wyrażony w wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 6 października 2009r., sygn. akt I SA/Bd 585/09, (publ. cbois.nsa.gov.pl), że zamieszczenie w dwóch przepisach ustawy - art. 33 pkt 2 oraz art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. - jednoznacznego zapisu o rozłożeniu na raty zaległości podatkowych jako przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego, prowadzi do wniosku, że jest to świadome rozwiązanie systemowe, pozwalające do czasu wydania decyzji o rozłożeniu zaległości podatkowych na raty na prowadzenie postępowania egzekucyjnego. Takie rozwiązanie wynika z charakteru postępowania egzekucyjnego, które cechuje przymusowość, skuteczność, a także szybkość wykonania nałożonych na stronę decyzją administracyjną obowiązków publicznoprawnych.
Z powyższych względów Sąd uznał, że złożenie przez skarżącego wniosku o rozłożenie na raty spłat należności pieniężnej objętej przedmiotowymi tytułami wykonawczymi, nie stanowi podstawy do zawieszenia prowadzonego wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego.
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a., nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego.
Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.