Uzasadnienie
M.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 lipca 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 22 maja 2009 r. ustalającej wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych w formie ryczałtu od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za rok 2003.
Jednocześnie w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że egzekucja należności ustalonej w zaskarżonej decyzji doprowadziłaby do pogorszenia sytuacji bytowej skarżącej i jej córki. Skarżąca uzyskuje bowiem wyłącznie wynagrodzenie w wysokości 2.400 zł brutto, które dodatkowo jest zmniejszone z powodu przebywania przez skarżącą na długotrwałym zwolnieniu lekarskim. Za wstrzymaniem wykonania, w ocenie strony, przemawia także duże prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej zwana p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała znaczna kwota zaległości podatkowej wynosząca blisko trzysta tysięcy złotych oraz trudna sytuacja materialna i osobista M.S. Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawczyni, w szczególności wysokość uzyskiwanych przez nią dochodów, pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jej majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego prowadziłoby do zaistnienia znacznej szkody. Biorąc bowiem pod uwagę porównanie wysokości zobowiązania ciążącego na skarżącej oraz osiągane przez podatniczkę dochody uznać należy, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na marginesie wskazać należy, że określony w art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek decydujących o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma charakter zamknięty. Tym samym podstawę orzeczenia Sądu nie może stanowić – jak na to wskazuje skarżąca – przekonanie o wadliwości decyzji z uwagi na wydanie jej z naruszeniem przepisów prawa.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.