Uzasadnienie
M. K. – K. wniosła skargę na wynik kontroli, jaki w dniu 28 września 2006 r. wydał Dyrektor Urzędu Kontrolli Skarbowej, w którym określono dochód z prowadzonej przez skarżącą pod firmą "A" działalności gospodarczej w roku 2000.
Zdaniem skarżącej organ kontroli, wskutek niekompetencji nie doprowadził kontroli skarbowej do końca i nie wydał w tej sprawie decyzji, z naruszeniem prawa wydał natomiast wynik kontroli, co uzasadnia wniesienie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co stepuje:
Zgodnie z art. 3 par. 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). cytowanej dalej jako p.p.s.a. kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Cytowany zapis p.p.s.a. jest tożsamy z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74 poz. 368 ze zm.).
W uchwale NSA z dnia 4 grudnia 2000 r. sygn. akt FPS 13/00 (publ. ONSA 2001/2/58) sąd wyraził pogląd, że wynik kontroli skarbowej, który wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można go bowiem zakwalifikować jako aktu albo czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA (Dz.U. Nr 74 poz. 368 ze zm.).
W postanowieniu z dnia 7 sierpnia 2001 r. sygn. akt II SA 941/00 (Pr. Gospod. 2002/1/45) NSA przyjął, że nie podlega badaniu przez sąd wynik kontroli ograniczających się do ustaleń faktycznych i wytknięcia stwierdzonych nieprawidłowości, przy braku wskazań i wniosków, z których wynikałyby dla strony skarżącej bezpośrednie i konkretne obowiązki.
Wynik kontroli z dnia 28 września 2006 r. nie nakładał na skarżącą żadnych obowiązków. Poza wskazaniem w pkt 3, iż w świetle ustaleń kontroli wysokość dochodu do opodatkowania z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą stanowi kwota 309.085,01 zł, organ kontroli nie zawarł żadnej wzmianki dotyczącej wskazać i wniosków, z których wynikałyby dla skarżącej bezpośrednie i skonkretyzowane obowiązki.
Na marginesie należy dodać, iż jak wynika z odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał w dniu [...] decyzję określającą skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r.
Mając powyższe na względzie należało skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 p.p.s.a.