Uzasadnienie
Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego - prowadzi postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 21 kwietnia 2017 r. wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na małżonków: K. i A.K. obejmującego podatek dochodowy od osób fizycznych za 2012 rok, w łącznej kwocie należności głównej w wysokości 56.768,00 zł. Podstawą prawną była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nr [...] z dnia 28 lutego 2017 r..
W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego Naczelnik Urzędu Skarbowego, w oparciu o w/w tytuł wykonawczy, dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej - wykonanej przez A.K. nadpłaty w podatku dochodowym PIT-37 za 2019 r. (zawiadomieniem nr [...] z dnia 25 maja 2020 r.). Wydruk tego zawiadomienia został skarżącej doręczony w dniu 15 czerwca 2020 r.
A.K. pismem z dnia 22 czerwca 2020 r. wniosła skargę na czynność egzekucyjną z dnia 25 maja 2020 r. zarzucając organowi pierwszej instancji naruszenie art 89 § 1 - § 3 i art. 32a u.p.e.a. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie. Jednocześnie strona wniosła o uchylenie skarżonej czynności i wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia skargi.
Postanowieniem nr [...] z dnia 8 lipca 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wstrzymania prowadzenia postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia skargi z dnia 22 czerwca 2020 r. złożonej przez A.K. na skarżoną czynność egzekucyjną.
Natomiast postanowieniem nr [...] z dnia 8 lipca 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego oddalił skargę na czynność egzekucyjną.
Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem prawnym organu egzekucyjnego nr [...] z dnia 8 lipca 2020 r. A.K. wniosła zażalenie.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia 1 września 2020 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia powołując art. 54 § 6 u.p.e.a..
Pismem z dnia 11 września 2019 r. A.K. wskazując jako uczestnika postępowania (zainteresowanego) K.K., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nr [...] z dnia 1 września 2019 r.. Skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów, tj.:
- 1) art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. - dalej K.p.a. w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm.),
- 2) art. 54 § 1, § 2, § 4, § 5, § 5a i § 6 w związku z art. 89 § 1 - § 3 u.p.e.a.,
- 3) art. 124 § 1 i § 2 K.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie.
Zarzucając powyższe, skarżąca wniosła o:
- 1) uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia organu drugiej instancji oraz w całości poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji,
- 2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie Sąd przypomina, że możliwość zaskarżania postanowień musi wynikać z przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub ustawy - Kodeks postępowania egzekucyjnego. Zażalenie jest zatem środkiem prawnym przysługującym jedynie na rozstrzygnięcia organu administracji zapadające w drodze postanowienia i służącym tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie. Z tego względu o zażaleniu należy powiedzieć jako o środku konkretnym, bo służącym na ściśle określone rozstrzygnięcia zapadające wyłącznie w formie postanowień. Przy czym, zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.
Stosownie do art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy Kodeks tak stanowi. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie (141 § 2 k.p.a.).
Tym samym ustawodawca przewidział możliwość zaskarżenia postanowienia w administracyjnym toku instancji tylko w ściśle określonych przypadkach. Jak wynika przy tym z art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia. Przepisy te znajdują zastosowanie, gdy zażalenie jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych (np. złożenie środka zaskarżenia przez nieuprawniony podmiot) albo z przyczyn przedmiotowych (np. złożenie środka zaskarżenia nieprzewidzianego w ustawie albo złożenie środka zaskarżenia od aktu niezaskarżalnego). Niedopuszczalne jest bowiem zażalenie na postanowienie, co do którego ustawodawca nie przewidział uprawienia do jego zaskarżenia.
W myśl art. 54 § 6 u.p.e.a - wniesienie skargi, o której mowa w § 1, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego. Oznacza to wyłączną kognicję organu do wstrzymania postępowania egzekucyjnego w takiej sytuacji. Jak wynika z akt sprawy, w postanowieniu nr [...] z dnia 8 lipca 2020 r. organ egzekucyjny odmówił wstrzymania prowadzenia postępowania egzekucyjnego i pouczył skarżącą, że zażalenie na te postanowienie nie przysługuje. Pomimo tego pismem z dnia 3 sierpnia 2020 r. skarżąca złożyła zażalenie. Analizując sprawę Sąd stwierdza, że organ odwoławczy prawidłowo w tej sytuacji stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
Jak wynika z art. 134 K.p.a., ustawodawca posłużył się kategorycznym zwrotem "stwierdza". Konsekwencją tego jest to, że na organie drugiej instancji ciąży obowiązek wydania postanowienia o takiej treści zawsze, gdy zajdą podstawy niedopuszczalności złożenia środka zaskarżenia. Rozstrzygnięcie o takiej treści nie podlega zatem uznaniu organu drugiej instancji.
W konsekwencji przedmiotowego rozstrzygnięcia poza przedmiotem rozpoznania pozostają kwestie podniesione przez skarżącą w skardze. W orzeczeniu formalnym kończącym sprawę nie ma bowiem możliwości merytorycznego odniesienia się do jej meritum.
Mając to na uwadze Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i nie narusza wskazanych przez skarżącą skardze przepisów prawa.
Z tego powodu Sąd uznał, ze skarga - jako niezasadna - na podstawie art.. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.