Uzasadnienie
H.C. w dniu 11 marca 2022 r. złożyła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej w skrócie zwany Dyrektorem) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Postanowieniem z dnia 1 lipca 2022 r. Dyrektor odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Odpis postanowienia zawierającego pouczenie o przysługującym prawie do złożenia zażalenia został doręczony stronie w dniu 20 lipca 2022 r.
Pismem nadanym w dniu 27 lipca 2022 r. H.C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora z 1 lipca 2022 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z powyższych uregulowań wynika generalna zasada subsydiarności skargi sądowej. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji.
Przepis art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 165 § 9 stosuje się odpowiednio. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie (art. 165a § 2).
Z powyższego uregulowania wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że w przypadku wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, stronie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia.
Skoro strona skarżąca w rozpatrywanej sprawie podważa legalność wydanego przez Dyrektora postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, to przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego winna była skorzystać z wewnątrzadministracyjnego trybu kontroli polegającego na złożeniu zażalenia na wydane przez ten organ postanowienie. Wniesienie skargi na postanowienie organu bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego złożenia zażalenia i rozpatrzenia go przez właściwy organ administracyjny, na obecnym etapie czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. Sąd wskazuje przy tym, że strona została w prawidłowy sposób pouczona o przysługującym jej środku zaskarżenia jak również o terminie i sposobie jego wniesienia, co wynika z treści postanowienia Dyrektora z dnia 1 lipca 2022 r.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.)
Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie złożyła takiego środka, a zatem nie wyczerpała przedsądowego trybu kontroli działalności organów administracji publicznej, wymaganego przez przepisy prawa. Takie postępowanie nie stanowi o dopełnieniu przez stronę wymogu wskazanego w treści art. 52 § 1 p.p.s.a., istotnego dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co uzasadnia jej odrzucenie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.