Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania H.B., uchylił w części decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] i orzekł o obniżeniu zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. z kwoty 14.363,00 zł do kwoty 14.117,00 zł.
Powyższa decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu 31 sierpnia 2007r.
Na powyższą decyzję skarżąca w dniu 27 września 2007 r. złożyła za pośrednictwem poczty skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, którą przesłała bezpośrednio do tutejszego Sądu.
Tutejszy Sąd w dniu 2 października 2007 r. przesłał skargę do Dyrektora Izby Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wymieniony termin może być zatem zachowany tylko i wyłącznie wówczas, gdy przed jego końcem skarga wpłynie do organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi lub, zaadresowana do tego organu, zostanie oddana w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 3 P.p.s.a.). Jest bez znaczenia, czy odpowiednich czynności dokona sama strona wnosząca skargę, czy kto inny. Wskazana zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej.
Podobne stanowisko zaprezentował m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w postanowieniu z dnia 20 października 2004 r. podniósł, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożyli skargę w organie niewłaściwym (sądzie), gdyż decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona (sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116).
Przedstawione tu stanowisko jest powszechnie akceptowane w procedurze sądowoadministracyjnej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2006 roku, III SA/Wa 1413/2006, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z roku 2006 II SA/Bk 715/2006, Gazeta Prawna 2007/79 str. 26). Znajduje ono także potwierdzenie w doktrynie. (por: T.Woś [w:] T.Woś, H.Knysiak–Kolczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248.)
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu 31 sierpnia 2007 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi na w/w decyzję – przy uwzględnieniu zasady określonej w art. 83 § 2 P.p.s.a. – upływał w dniu 1 października 2007 r.
Skarżąca co prawda wniosła w w/w terminie skargę, jednakże nie do organu administracji, lecz bezpośrednio do tutejszego Sądu, zaś przekazanie przedmiotowej skargi - zgodnie z właściwością - nastąpiło w dniu 2 października 2007 r., a więc po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.