Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem z dnia 21 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał Z. W. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w G. wyznaczyła na pełnomocnika Z. W. z urzędu adwokat K. M.-D., której skarżący udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie.
Wyrokiem z dnia 30 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Z. W. na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] oraz przyznał adwokat K. M.-D. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed sądem pierwszej instancji.
Następnie pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, którą przekazał wraz z uzasadnieniem do wiadomości skarżącego. W piśmie tym pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem przedmiotowej opinii według norm przepisanych, jednocześnie oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2006 r. Przewodniczący Wydziału ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie na kwotę 106 610,00 zł. Stawka minimalna obliczona od tej należności na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 6 powołanego rozporządzenia wynosi 3 600 zł.
W związku z powyższym należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje w wysokości 1 800 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 2 196 zł.
Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.