Uzasadnienie
M. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 lipca 2010 r., [...] w przedmiocie jego odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe "A" Sp. z o. o. z siedzibą w P. solidarnie z tą Spółką z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. związanego z jej działalnością.
W odpowiedzi na zarządzenie zobowiązujące do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł skarżący uiścił z tego tytułu jedynie kwotę 50 zł oraz wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy.
Rozpatrując ponownie wniosek skarżącego na skutek jego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 lutego 2011 r. również odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy.
Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skarżącego na powyższe rozstrzygnięcie, postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie uznając zasadność stanowiska zaprezentowanego przez sąd pierwszej instancji.
Zarządzeniem z dnia 14 września 2011 r. M. J. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 21 września 2010 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia brakującej części wpisu sądowego od skargi w kwocie 450,00 zł – doręczonego skarżącemu w dniu 13 października 2010 r. – z pouczeniem, że nieuczynienie zadość temu obowiązkowi w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Przedmiotowe pismo, na skutek zastosowania procedury doręczenia zastępczego, uznano za doręczone skarżącemu w dniu 6 października 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W przypadku zgłoszenia przez stronę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu przerwany zostaje bieg tego terminu. Jednocześnie sąd zobligowany jest do rozpoznania wniosku strony w przedmiocie prawa pomocy. Postępowanie to kończy się wydaniem postanowienia podlegającego - w razie odmowy - zaskarżeniu zażaleniem (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; w skrócie p.p.s.a.).
W chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) postanowienie takie staje się prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, jednakże ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania jej do uiszczenia opłaty - ze wskazaniem kwoty oraz skutków jej nieuiszczenia.
W związku z tym, po upływie terminu tygodniowego do uiszczenia wpisu od skargi określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania prawa pomocy, sąd obowiązany jest odrzucić skargę z mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Z akt sprawy wynika, że zakreślony w wezwaniu Przewodniczącego Wydziału siedmiodniowy termin do uzupełnienia wpisu od skargi upłynął 13 października 2011 r. Do chwili obecnej skarżący nie wykonał przedmiotowego wezwania, zamiast tego
- - w dniu 6 października 2011 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Sąd, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy orzeczono o zwrocie uiszczonego częściowo wpisu sądowego.