Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 maja 2013 r. znak [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 rok.
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w G. pismem z dnia 30 grudnia 2013 r. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu w przedmiotowej sprawie radcę prawnego J.S.
W dniu 3 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła opinia ww. pełnomocnika o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (w wysokości 150 % stawki minimalnej) wskazując, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit a) tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi 50% stawki minimalnej obliczonej na podstawie § 6 ww. rozporządzenia, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% stawki obliczonej na podstawie § 6 ww. rozporządzenia, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Z dyspozycji § 6 pkt 2 ww. rozporządzenia wynika z kolei, że stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy wynoszącej powyżej 500 do 1.500 zł wynosi 180 zł.
Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna obliczona na podstawie § 6 pkt 2 ww. rozporządzenia wynosi 180 zł, to wynagrodzenie należne pełnomocnikowi wyznaczonemu po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji za sporządzenie powyższej opinii przysługuje w wysokości 135 zł (75 % x 180 zł), co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 166,05 zł.
W pozostałym zakresie wniosek podlega oddaleniu.
Należy bowiem zauważyć, że zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, winno się brać pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (zob. B. Dauter, Orzekanie w przedmiocie wynagradzania pełnomocników procesowych. Faktyczne udzielenie pomocy prawnej [w:] S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka – Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2007, s. 317).
W niniejszej sprawie pełnomocnik został ustanowiony już po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji i jego aktywność ograniczyła się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawierał zaś jakichkolwiek argumentów mających świadczyć o takim nakładzie pracy pełnomocnika oraz charakterze sprawy, który usprawiedliwiałby podwyższenie stawki wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie ma natomiast powodów do podwyższenia stawki wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu w sytuacji, gdy aktywność ustanowionego radcy prawnego w wypełnianiu obowiązków nie przekracza granic zwykłej staranności wymaganej od ustanowionego pełnomocnika.
Z powyższych względów, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.