Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 997/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił, na skutek skargi A sp. j. z siedzibą w C., decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 grudnia 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. W pkt trzecim orzeczenia zasądzono od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 3.299 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania strona skarżąca wniosła o jego zmianę poprzez zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej, obok dotychczas zasądzonej kwoty, dodatkowo kwoty 2.417 zł. Ponadto zgłoszono wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego.
Postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.
W uzasadnieniu Sąd odwoławczy podniósł, że w niniejszym przypadku sąd wojewódzki rozpoznawał sprawę dwukrotnie w związku z wyrokiem NSA z dnia 4 lipca 2012 r., I FSK 1367/11. Za każdym razem strona była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Wobec tego zasadnie wywiedziono w zażaleniu, że Sąd powinien był w ramach orzeczenia o kosztach uwzględnić powyższą okoliczność, czego nie uczynił, jak wynika z treści rozstrzygnięcia w tym zakresie oraz jego motywów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Jak wynika z treści art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 1 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Jak wynika natomiast z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W sprawie niniejszej strona była dwukrotnie reprezentowana przed sądem przez profesjonalnego pełnomocnika. Po raz pierwszy gdy oddalono skargę w sprawie wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2011 r. i po raz drugi, gdy tę skargę uwzględniono w wyroku z dnia 11 grudnia 2012 r., w związku z wyrokiem NSA z dnia 4 lipca 2012 r., I FSK 1367/11. W wyroku z dnia 11 grudnia 2012 r. w punkcie 3 Sąd rozstrzygnął o kosztach postępowania w ten sposób, że uwzględnił, iż skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 434 zł. Wskazać należy również, że skarżący w przedmiotowym postępowaniu reprezentowany był przez pełnomocnika (adwokata) przy czym od pełnomocnictwa uiszczona została opłata skarbowa w wysokości 17 zł. Do zwrotu kosztów stanowiących wynagrodzenie pełnomocnika, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Zgodnie z § 6 ust. 5 rozporządzenia, za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji minimalnie przysługuje pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 2400 zł. Sąd uwzględnił również wniosek w zakresie zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika w kwocie 448. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego do wyżej wyliczonej kwoty 3299 zł, należało doliczyć kwotę 2417 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, albowiem w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2011 r. strona była reprezentowana przez doradcę podatkowego. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 lit e rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r., Nr 31, poz. 153) kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu jak w niniejszej sprawie wynosi 2400 zł. Przy zwrocie kosztów postępowania należało ponadto uwzględnić opłatę kancelaryjną uiszczoną od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
Uwzględniając wniosek strony w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, Sąd zasądził kwotę 100 zł tytułem zwrotu wpisu uiszczonego od wniesionego zażalenia.
W związku z powyższym, na podstawie art. 200 p.p.s.a., należało orzec o zwrocie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w łącznej wysokości 5.816 zł.