Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 26 listopada 2007 r., uzupełnionym w dniu 2 stycznia 2008 r. na formularzu PPF, którego braki usunięto w dniu 30 stycznia 2008 r., P. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych przez skarżącego dokumentów źródłowych (odpisu decyzji z dnia 13 lipca 2007 r. w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu niepełnosprawności dziecka, odpisu dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia szpitalnego dziecka wnioskodawcy, odpisu postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 8 listopada 2005 r. nakazującego wnioskodawcy złożenie wykazu majątku i odpisu tego wykazu, odcinków świadczeń emerytalno-rentowych za grudzień 2007 r. rodziców wnioskodawcy) ustalono, że wnioskodawca pracuje dorywczo, uzyskując z tego tytułu dochód w wysokości od 400 do 800 zł miesięcznie, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonką, która nie pracuje, gdyż zajmuje się chorym dzieckiem, na które otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł miesięcznie. Małżonkowie mają na utrzymaniu czworo dzieci (w tym jedno wymagające leczenia i rehabilitacji), nie są właścicielami nieruchomości, nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, zamieszkują w mieszkaniu o powierzchni 47 m2 wraz z rodzicami, od których otrzymują pomoc finansową, jednakże jak zaznaczył wnioskodawca, z którymi nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego.
Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość łącznych dochodów sześcioosobowej rodziny wnioskodawcy i brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.
W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.