Uzasadnienie
W piśmie z dnia 3 grudnia 2023 r. F. Sp. z o.o. w D. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż zaskarżoną decyzję doręczono bezpośrednio podatnikowi, z pominięciem pełnomocnika ustanowionego w sprawie. Ponadto powołała się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym doręczenie pisma z pominięciem pełnomocnika skutkuje brakiem jego wejścia do obrotu prawnego.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż pismem z 23 maja 2022 r. skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z 26 kwietnia 2022 r., która została utrzymana w mocy decyzją zaskarżoną w niniejszej sprawie. Do odwołania załączono pełnomocnictwo na druku PPS-1, udzielone doradcy podatkowemu W. N. w zakresie: "odwołanie od decyzji organu podatkowego i reprezentacja przed US w sprawie nr [...]". Pełnomocnictwo to zostało podpisane przez doradcę podatkowego W.N. Ponadto skarżąca przesłała również drugie pełnomocnictwo, udzielone doradcy podatkowemu W. N. przez J.D. – prezesa zarządu strony skarżącej, w przedmiocie "reprezentowania Spółki przed Urzędami Skarbowymi, w tym Urzędem Skarbowym w D. w tym do dokonania: -złożenia odwołania od decyzji podatkowej z dnia 26/04/2022, odebranej w dniu 09/05/2022 nr sprawy [...] oraz składania wszelkich wyjaśnień w sprawie". Organ odwoławczy uznał, iż pełnomocnictwa te uprawniały pełnomocnika do reprezentowania skarżącej w toku postępowania podatkowego przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w D. oraz do wniesienia odwołania za jego pośrednictwem, natomiast nie uprawniały do reprezentowania skarżącej w toku postępowania odwoławczego. Ponadto organ wskazał, iż z Centralnego Rejestru Pełnomocnictw Ogólnych wynika, że skarżąca nie ustanowiła pełnomocnictwa ogólnego.
Zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 stycznia 2024 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania oraz odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 16 stycznia 2024 r.
W przepisanym prawem terminie braki formalne skargi zostały usunięte. Jednocześnie przewidziany przez prawo termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął skarżącej z dniem 23 stycznia 2024 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca została prawidłowo wezwana do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W przepisanym prawem terminie braki formalne zostały usunięte, jednak wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
W konsekwencji zaistniałych okoliczności Sąd stwierdził, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu.
Na marginesie, odnosząc się do zarzutu doręczenia zaskarżonej decyzji z pominięciem pełnomocnika, należy wyjaśnić, że w toku postępowania przed organem odwoławczym strona skarżąca przedłożyła dwa pełnomocnictwa. Pierwsze z nich, udzielone na formularzu PPS-1, zostało podpisane przez doradcę podatkowego Wandę Nowak, a nie osobę uprawnioną do reprezentacji strony skarżącej. Kolejne, datowane na dzień 23 maja 2022 r., zostało udzielone w prawidłowy sposób, jednakże obejmowało jedynie umocowanie do złożenia odwołania oraz składania wyjaśnień, nie zaś reprezentacji skarżącej przed organem odwoławczym. Tym samym zarzut dotyczący doręczenia decyzji z pominięciem pełnomocnika nie zasługuje na uwzględnienie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.