Uzasadnienie
Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie S. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] nr [...] orzekającą o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu – S. J. - za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Po zamknięciu rozprawy, na posiedzeniu wyznaczonym do ogłoszenia wyroku, przewodniczący składu orzekającego zwrócił uwagę, iż w sprawie dotyczącej wykazania bezskuteczności egzekucji Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, "czy stwierdzenie przez organ podatkowy bezskuteczności egzekucji, o której mowa w art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), powinno być dokonane na podstawie formalnego aktu procesowego wydanego przez organ egzekucyjny po przeprowadzeniu postępowania egzekucyjnego czy też ustalenie wspomnianej bezskuteczności może nastąpić na podstawie każdego dowodu?" (wniosek z dnia [...] [...]). Z tej przyczyny Sąd zamkniętą rozprawę otworzył na nowo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego, toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie wykazania bezskuteczności egzekucji, o której mowa w art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) będzie miało niewątpliwy wpływ na wynik niniejszego postępowania. Z akt sprawy wynika bowiem, że jedna z kwestii spornych stanowiła bezskuteczność prowadzonej wobec podatnika – osoby prawnej – egzekucji.
W tym stanie rzeczy Sąd, w oparciu o powołany wyżej przepis, orzekł, jak w sentencji postanowienia.