Uzasadnienie
W indywidualnej interpretacji z dnia [...] nr [...] Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za nieprawidłowe stanowisko A Sp. z o.o. w G. (dalej: skarżąca, spółka) przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z finansowaniem świadczeń dla pracownika oddelegowanego poza miejsce zamieszkania.
Powyższa interpretacja indywidualna doręczona została pełnomocnikowi spółki w dniu 17 lipca 2017 r.
W piśmie z dnia 18 sierpnia 2017 r. (nadanym również w dniu 18 sierpnia 2017r.) spółka reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą interpretację.
Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżona interpretacja indywidualna doręczona została pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 lipca 2017 r., zatem trzydziestodniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upływał z dniem 16 sierpnia 2017 r. Skarga została natomiast wniesiona dopiero w dniu 18 sierpnia 2017 r. (data nadania) a więc już po upływie tego terminu.
W związku z powyższym, z uwagi na wniesienie skargi z uchybieniem terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.