Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję organu I instancji odmawiającą W. D. stwierdzenia oraz zwrotu nadpłaty opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i umorzyło postępowanie w sprawie.
Na powyższą decyzję W. D., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Z załączonego do skargi odpisu pełnomocnictwa z dnia 31 sierpnia 2017 r. wynikało umocowanie radcy prawnego B. Ż. do reprezentowania W. D. we wszystkich sprawach z jego udziałem jako strony.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 września 2017 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wskazano, że z załączonego do skargi wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa z dnia 31 sierpnia 2017 r. nie wynika umocowanie do reprezentowania skarżącego we wskazanym zakresie.
Ponadto wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 400 zł, wskazując że kwota ta stanowi różnicę pomiędzy kwotą należną tytułem wpisu (500 zł), a kwotą na ten cel już uiszczoną (100 zł). Wezwanie to opatrzone zostało tym samym rygorem.
Przesyłka polecona z dnia 22 września 2017 r. zawierająca m.in. wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 września 2017 r.
W piśmie nadanym w dniu 20 października 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się o zwrot kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi z uwagi na nieuzupełnienie "danych dotyczących pełnomocnika i brakującego wpisu od skargi, co winno spowodować odrzucenie skargi". Do ww. pisma pełnomocnik skarżącego załączył odpis pełnomocnictwa z dnia 2 października 2017 r. do reprezentowania skarżącego m.in. przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "ppsa") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wyżej wymagania zostały określone w art. 46 ppsa, którego § 3 stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie zaś z art. 49 § 1 ppsa, niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 ppsa warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W takim przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, w myśl którego sąd odrzuca skargę gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione.
W rozpatrywanej sprawie skarga była obarczona brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego do działania przed sądami administracyjnymi dla występującego w sprawie radcy prawnego. Do skargi załączone zostało wprawdzie pełnomocnictwo z dnia 31 sierpnia 2017 r., jednakże nie wynika z niego umocowanie do reprezentowania skarżącego we wskazanym zakresie.
Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z uwagi na bezskuteczny upływ w dniu 4 października 2017 r. terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od skargi, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa, o czym orzeczono jak w sentencji.