Postanowienie WSA w Gliwicach z 16 maja 2005 r., I SA/Gl 1012/04

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 16 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi G. i M. S. na czynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie czynności z zakresu administracji publicznej postanawia:

Skład

Sędzia NSA Eugeniusz Christ przewodniczący

Sentencja

1. umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącym cały uiszczony wpis sądowy od skargi, tj. kwotę [...] (słownie [...]) złotych;

Uzasadnienie

Pismem procesowym z dnia [...] 2004 r. G. i M. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę "na czynności Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. naruszające uprawnienia strony w postępowaniu podatkowym."

W dniu 21 kwietnia 2005 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Sądu wpłynęło pismo procesowe strony skarżącej, w którym złożono oświadczenie o wycofaniu przywołanej na wstępie skargi. Uzasadniając takie stanowisko skarżący podnieśli, że "większość zarzutów podniesionych w skardze został uwzględniona przez podatkowy organ odwoławczy. Braki postępowania zostały uzupełnione w toku postępowania przed tym organem, znalazło to również odzwierciedlenie w wydanej przez ten organ decyzji ostatecznej. W tej sytuacji skarga stała się bezprzedmiotowa." G. i M. S. wnieśli jednocześnie o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przenosząc to uregulowanie na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi przez G. i M. S. ani nie zmierza do obejścia prawa, ani nie skutkowałoby utrzymanie w mocy czynności dotkniętej wadą nieważności. Z kolei Sąd jest związany cofnięciem skargi.

W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z tych względów Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

O kosztach sądowych orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 a) p.p.s.a., skoro w sprawie nie doręczono odpisu skargi organowi, którego działanie zaskarżono, zaś cofnięcie skargi nastąpiło jeszcze przed skierowaniem sprawy na posiedzenie.

Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił jak w części dyspozytywnej postanowienia, działając w oparciu o powołane wyżej przepisy.