Postanowienie WSA w Gliwicach z 12 września 2016 r., I SA/Gl 1014/16

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi W. G. (G.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Skład

Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją, oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, ustalającą W. G. (dalej "skarżący") wymiar podatku od nieruchomości za 2016 r. w kwocie [...] zł.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka polecona z dnia 8 sierpnia 2016 r., skierowana do skarżącego i zawierająca powyższe wezwanie, została doręczona w dniu 12 sierpnia 2016 r.

Dotąd nie został uzupełniony brak formalny skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "ppsa") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do § 2 tego artykułu, pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl z kolei art. 231 ppsa wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.

Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005,

19. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.

Przez sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 755/11, publ. LEX nr 1151464, z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 237/12, publ. LEX nr 1137743, z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, publ. LEX nr 1137792). W sprawach podatkowych w przypadku skarg m.in. na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 500/10, publ. LEX nr 742554).

W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji ustalającej podatek od nieruchomości, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Termin do uzupełnienia tego braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 19 sierpnia 2016 r.

Wobec powyższego skargę należy odrzucić i dlatego Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.