Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 sierpnia 2022 r. B.B. (dalej jako skarżący) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2014 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 września 2022 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.050 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 października 2022 r.
Pismem z dnia 11 października 2022 r. (data nadania pisma w placówce operatora) uzupełnił ww. braki formalne. Jednocześnie w dniu 11 października 2022 r. skarżący uiścił wpis od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarga – jeżeli jest pierwszym pismem w sprawie – powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Nadto w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.
Z kolei w myśl z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby, pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis lub został uiszczony, ale po terminie, podlega odrzuceniu przez sąd. Powołana regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.
W analizowanej sprawie przesyłka zawierająca odpisy zarządzeń, mocą których pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, a także do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.050 zł, została skutecznie doręczona temu pełnomocnikowi w dniu 3 października 2022 r. (druk zpo, k. 60 akt sąd.). Siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na skarżącego obowiązków procesowych upływał zatem z dniem 10 października 2022 r. Skarżący w zakreślonych przez Sąd terminach nie usunął ani braku fiskalnego, ani braku formalnego skargi. Powyższe braki skarżący usunął dopiero w dniu 11 października 2023 r., co potwierdzają daty na druku zlecenia przelewu (k. 49 i 68 akt sąd.) i na kopercie (k. 54 akt sąd.).
Mając na względzie, że uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie stanowi czynność bezskuteczną (por. postanowienie NSA z 25 października 2018 r., sygn. akt II FZ 564/18), a uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem (por. postanowienie NSA z 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11), Sąd stwierdza, że ziściły się przesłanki do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie skarżącej uiszczonego po terminie wpisu od skargi Sąd orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., jak w pkt 2 sentencji postanowienia.