Postanowienie WSA w Gliwicach z 5 listopada 2018 r., I SA/Gl 1015/18

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 5 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi L.B. (B.) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Skład

Sędzia WSA Dorota Kozłowska przewodniczący

Uzasadnienie

L.B. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym obejmującym należności z tytułu zaległych opłat abonamentowych RTV.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 września 2018 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie odpisu skargi celem doręczenia go uczestnikowi postępowania.

Ponadto, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 września 2018 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona w dniu 27 września 2018 r.

Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty, nie uiszczono również wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi obliguje sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.

W tym miejscu warto zwrócić uwagę na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 (publ. LEX nr 1404016), według której: "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".

W niniejszej sprawie do skargi został załączony jeden jej odpis, przeznaczony dla organu odwoławczego, podczas gdy w sprawie występuje również uczestnik postępowania, będący wierzycielem w postępowaniu administracyjnym, tj. A S.A. Centrum Obsługi Finansowej w B., co uzasadniało skierowanie do skarżącej wezwania do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dodatkowego jej odpisu.

Powyższego braku formalnego skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach jego nieusunięcia. Termin przewidziany do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął zaś bezskutecznie z dniem 4 października 2018 r.

Ponadto, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi zaś termin do dokonania tej czynności upłynął bezskutecznie z dniem 4 października 2018 r.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.