Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...], nr [...] ustalającą skarżącemu W.G. wysokość zobowiązania na 2018 r. w kwocie [...] zł w podatku od nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...].
W dniu 4 stycznia 2019 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 11 stycznia 2019 r.
Jak dotąd nie zostało ono wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.
Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Natomiast na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Odniesienie tych uwag do rozpatrywanego przypadku prowadzi do konkluzji, że skoro wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w dniu 11 stycznia 2019 r., to powinno zostać wykonane najpóźniej w piątek 18 stycznia 2019 r. Skarżący nie uiścił jednak opisanej należności we wskazanym terminie i stąd wniesioną przez niego skargę należało odrzucić. Z tego względu wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Dla porządku jedynie przypomnienia wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a