Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił G. M. ponownego rozpatrzenia sprawy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych w terminie składek ujętych w decyzji z dnia [...]r. z uwagi na uchybienie terminu na wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Na powyższą decyzję G. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W piśmie z dnia 4 września 2014 r. pełnomocnik organu, będący radcą prawnym, wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na fakt, że decyzją z dnia [...]r., nr [...]"nastąpiło uchylenie w całości w trybie samokontroli organu decyzji nr [...]z dnia [...]r.".
Do akt administracyjnych załączono decyzję z dnia [...]r., nr [...], którą organ działając na podstawie art. 154 § 1 w związku z art. 180 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej "kpa"), po ponownej analizie sprawy, uchylił w całości decyzję nr [...]z dnia [...]r., w której odmówiono ponownego rozpatrzenia sprawy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek ujętych w decyzji z dnia [...]r. z uwagi na uchybienie terminu na wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednocześnie pouczono stronę, że na decyzję tę może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 października 2014 r. zwrócono się do pełnomocnika organu o udzielenie informacji, czy decyzja z dnia [...]r., nr [...]została zaskarżona.
Odpowiadając na wezwanie pełnomocnik organu, w piśmie z dnia 22 października 2014 r., poinformował, że nie została wniesiona żadna skarga na decyzję z dnia [...]r., nr [...].
Nadto odnotować należy, że skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do złożenia oświadczenia, czy w związku z powyższą decyzją z dnia [...] r. cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje m.in. wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, publ. LEX nr 188791). Stosownie z kolei do art. 154 § 1 kpa decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W myśl z kolei § 2 tego artykułu w przypadkach określonych w § 1 właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż organ decyzją z dnia [...] r., działając na podstawie art. 154 § 1 kpa, uchylił własną decyzję, stanowiącą przedmiot skargi. Decyzja ta nie została zaskarżona, co wynika z pisma pełnomocnika organu z dnia 22 października 2014 r. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję z dnia [...] r., a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Dalszą kwestią pozostaje natomiast to, na jakiej podstawie organ usunął zaskarżoną decyzję z obrotu, a także jakie zawarł pouczenie w decyzji z dnia [...] r., gdyż nie pozostaje ona przedmiotem kontroli w tym postępowaniu. Sąd mógłby to zbadać tylko w ramach postępowania wszczętego skargą na tę właśnie decyzję, której jednak nie złożono.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.