Uzasadnienie
B. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczone w sentencji postanowienia, w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 26 października 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania powyższy wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, albowiem pomimo doręczonego skarżącemu wezwania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu skarżący takiego formularza nie złożył.
Powyższe zarządzenie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 20 listopada 2018 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 grudnia 2018 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi została uznana za skutecznie doręczona skarżącemu z upływem 31 grudnia 2018 r. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została bowiem zwrócona z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" po uprzednim jej awizowaniu w dniu 17 grudnia 2018 r. i w dniu 27 grudnia 2018 r.
Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
W niniejszej sprawie doręczenie zatem, zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 p.p.s.a. nastąpiło z dniem 31 grudnia 2018 r., a co za tym idzie siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 7 stycznia 2019 r.
W związku z tym, termin przewidziany na uiszczenie uzupełniającej kwoty wpisu od skargi upłynął skarżącym bezskutecznie z dniem 14 stycznia 2019 r.
Z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu, należało skargę odrzucić zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.