Uzasadnienie
Pismem z 17 czerwca 2019 r. Gmina O., reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego Ł.R., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z [...] r. nr [...], dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania dla odliczenia podatku od towarów i usług od wydatków na gospodarkę wodno-kanalizacyjną prewspółczynnika metrażowego jako bardziej reprezentatywnego sposobu określenia proporcji.
Pismem z dnia 18 lipca 2019 r. organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego ze względu na wydanie w dniu [...]r. interpretacji nr [...], na mocy której uwzględniono skargę w całości i zmieniono interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego uznając, że stanowisko strony skarżącej przedstawione we wniosku z 11 marca 2019 r. w wyżej wymienionym zakresie jest prawidłowe.
W wykonaniu wezwania Zastępcy Przewodniczącego Wydziału, pismem z 2 października 2019 r. organ poinformował, że strona skarżąca nie wniosła skargi na interpretację z [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 3 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w punkcie 1 i 2.
W przedmiotowej sprawie z tzw. uprawnienia autokontrolnego skorzystał organ wydając interpretację z [...]r., na mocy której uwzględnił skargę w całości i zmienił interpretację z [...]r., uznając stanowisko strony skarżącej przedstawione we wniosku z 11 marca 2019 r. za prawidłowe. Interpretacja "autokontrolna" została wydana w terminie wynikającym z art. 54 § 3 p.p.s.a. i powoduje bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowego, bowiem ustał byt prawny przedmiotu zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w punkcie 1) sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło również zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku pełnomocnika strony skarżącej w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. W przedmiotowej sprawie do kosztów tych, na mocy § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1687) zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł. Ponadto do niezbędnych kosztów postępowania należy również zaliczyć wpis od skargi w kwocie 200 zł.
Wobec tego, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 4 p.p.s.a., postanowiono jak w punkcie 2) sentencji.