Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Przesyłka zawierająca odpis wyżej wymienionego zarządzenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia została doręczona skarżącemu M. K. w dniu 12 maja 2010 r.
W piśmie z dnia 20 maja 2010 r., nadanym w dniu 24 maja 2010 r., skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy
"z czytelnym podpisem".
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 czerwca 2010 r. wezwano skarżącego, pismem z dnia 11 czerwca 2010 r., do oświadczenia, czy jego pismo z dnia 20 maja 2010 r. stanowi sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 21 kwietnia 2010 r. o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego tego wniosku w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że pismo z dnia 20 maja 2010 r. stanowi, zgodnie z jego ostatnim zdaniem, sprzeciw od wyżej określonego zarządzenia referendarza sądowego.
Jednocześnie poinformowano skarżącego, że w piśmie z dnia 20 maja 2010 r. złożył środki pozostające we wzajemnej sprzeczności. Wyjaśniono również, że sprzeciw sprowadza się do zakwestionowania prawidłowości zarządzenia referendarza sądowego i musi opierać się na założeniu, że czynności dokonano w sposób prawidłowy, zaś wniosek o przywrócenie terminu strona składa, gdy przyznaje, iż uchybiła terminowi i wskazuje przyczyny mające to uchybienie usprawiedliwiać.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwane została doręczona skarżącemu w dniu 1 lipca 2010 r.
Do chwili obecnej skarżący na wezwanie nie udzielił odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić w pierwszej kolejności należy, że z uwagi na brak odpowiedzi skarżącego na wezwanie Sądu z dnia 11 czerwca 2010 r., pismo strony z dnia 20 maja 2010 r. uznane zostało, zgodnie z treścią zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 czerwca 2010 r., za sprzeciw od zarządzenia referendarza.
Z kolei, w myśl art. 259 § 2 ppsa sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw wniesiony po terminie.
W rozpatrywanej sprawie wskazany wyżej siedmiodniowy termin dla złożenia sprzeciwu, liczony od dnia doręczenia odpisu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 21 kwietnia 2010 r. tj. od dnia 12 maja 2010 r. upłynął w dniu 19 maja 2010 r. Tymczasem skarżący złożył pismo stanowiące sprzeciw w dniu 24 maja 2010 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 259 § 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.