Uzasadnienie
W piśmie z dnia 3 lipca 2023 r. R.D. (dalej: skarżący) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Wraz z wnioskiem złożył również skargę na ww. decyzję (także pismo z 3 lipca 2023 r.).
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2023 r. Sąd przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi. Postanowienie to jest prawomocne.
Zarządzeniem z dnia 4 marca 2023 r. sygn. akt I SPP/Gl 207/23 referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych bez rozpoznania. Zarządzenie to jest prawomocne.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 6 maja 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2.601 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa, zawierająca m.in. odpis zarządzenia z dnia 6 maja 2024 r. była dwukrotnie awizowana przez operatora pocztowego w dniach 27 maja 2024 r. i 4 czerwca 2024 r., po czym z uwagi na jej niepodjęcie przez adresata, została zwrócona do tutejszego sądu.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 2 lipca 2024 r., opisane powyżej pismo zostało uznane za doręczone, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) dalej: p.p.s.a., z dniem 10 czerwca 2024 r.
Termin przewidziany prawem na uiszczenie wpisu upływał skarżącemu z dniem 17 czerwca 2024 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W tym miejscu należy zauważyć, że po myśli art. 73 § 1-4 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że skarga złożona przez skarżącego nie została należycie opłacona. Rozpoznany został przy tym wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten prawomocnie pozostawiono bez rozpoznania. W związku z tym skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi. Przesyłka pocztowa adresowana do skarżącego, zawierająca m.in. odpis zarządzenia z dnia 6 maja 2024 r., była dwukrotnie awizowana, wpierw w dniu 27 maja 2024 r., a następnie w dniu 4 czerwca 2024 r. po czym, z uwagi na jej niepodjęcie przez adresata, została zwrócona do tutejszego sądu, tj. jej nadawcy. Z potwierdzenia odbioru dołączonego do ww. przesyłki wynika, że zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki w placówce operatora pocztowego, zostało pozostawione przez doręczającego w drzwiach adresata.
Przewodnicząca Wydziału I w zarządzeniu z dnia 2 lipca 2024 r. uznała, że skutek doręczenia skarżącemu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpił w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 10 czerwca 2024 r. Przewidziany prawem termin, do którego skarżący mógł usunąć brak fiskalny skargi upłynął z dniem 17 czerwca 2024 r. (poniedziałek). W tym terminie skarżący nie podjął czynności zmierzających do sanowania braku fiskalnego skargi.
W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.