Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] 2006 r. M. Z. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...] r. Nr [...] odmawiająca stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...].
Niniejsza decyzja została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu [...] 2006 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej przedmiotową decyzję. Natomiast skarga została nadana przez skarżącą w Urzędzie Pocztowym w K. w dniu [...] 2006 r., o czym świadczy stempel pocztowy umieszczony na kopercie zawierającej skargę.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu, przewidzianego do wniesienia skargi argumentując, iż zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej w dniu [...] 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast z art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Jednocześnie wskazać należy, iż oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 P.p.s.a.).
Z analizy akt sprawy, w szczególności zaś porównania dat: odbioru zaskarżonej decyzji zawierającej prawidłowe pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia (zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych) oraz daty nadania skargi w Urzędzie Pocztowym w Knurowie wynika jednoznacznie, iż skarżąca uchybiła trzydziestodniowemu terminowi przewidzianemu dla wniesienia skargi, który upłynął bezskutecznie w dniu [...] 2006 r.
Mając zatem na względzie podniesione okoliczności sprawy, w oparciu o przywołane przepisy oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.