Uzasadnienie
Przedmiotem skargi pełnomocnika R. S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...] za 2008, 2009 i 2010 oraz odmowy rozłożenia na 12 rat zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości położonej w Z. przy u. [...] za rok 2008. Wraz z wniesieniem skargi uiszczono należny wpis sądowy w kwocie [...] zł.
Pismem procesowym z dnia 25 października 2011 r. skarżący osobiście oświadczył, iż cofa skargę w tej sprawie.
Organ odwoławczy odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, albowiem czynność ta nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Bez znaczenia pozostaje także to, iż skarga została cofnięta przez samego skarżącego, a nie przez jego pełnomocnika, wszak zgodnie z art. 41 P.p.s.a., mocodawca może stawać w sprawie jednocześnie ze swoim pełnomocnikiem.
Z tych względów i na podstawie art. 60 P.p.s.a. w związku z art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Z kolei orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, zawarte w pkt 2 sentencji, nastąpiło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 P.p.s.a.