Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...], nr [...] w sprawie określenia A S.A. w W. wysokości zobowiązania w podatku do nieruchomości na rok 2008.
W skardze z dnia 25 listopada 2009 r., wniesionej w tym samym dniu, A S.A. w W., reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniosła o uchylenie powyższej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o zawieszenie postępowania sądowego. W treści uzasadnienia organ poinformował, iż w dniu 23 listopada 2009 r., tj. przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pełnomocnik podatnika złożył wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji.
Wobec powyższego postanowieniem z dnia 8 marca 2010 r. Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie.
Następnie w dniu 20 maja 2010 r. wpłynęło do tutejszego Sądu pismo organu z dnia 17 maja 2010 r., zawierające wniosek o umorzenie postępowania sądowego wobec wydania w dniu [...], decyzji nr [...], którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. orzekło o stwierdzeniu nieważność własnej decyzji z dnia [...] nr [...], będącej przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Ponadto organ wskazał, że decyzją z dnia [...], nr [...] Kolegium uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Jednocześnie organ zaznaczył, że strona nie zakwestionowała tych rozstrzygnięć. Do pisma załączono akta administracyjne, zawierające m.in. wskazane wyżej decyzje Kolegium z dnia [...] i [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje m.in. wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym, np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, publ. LEX nr 188791).
Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...],nr [...] działając na zasadzie art. 248 § 1 – 3 w związku z art. 247 § 1 pkt 3 i art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), stwierdziło nieważność własnej decyzji z dnia [...], nr [...], stanowiącą przedmiot skargi. Na decyzję z dnia [...] odwołania nie wniesiono, co wynika z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 17 maja 2010 r. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję z dnia [...], a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Nie ma natomiast podstaw do zasądzenia kosztów od strony przeciwnej, gdyż zgodnie z art. 201 ppsa można to uczynić w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, tj. gdy organ uwzględnia skargę lub w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2 ppsa tj. w efekcie skutecznie przeprowadzonej mediacji. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Na marginesie należy zaznaczyć, że nie można też zwrócić stronie wpisu sądowego od skargi, gdyż taka ewentualność ma miejsce w przypadkach określonych w art. 232 § 1 ppsa, tj. pisma odrzuconego lub cofniętego, a taka sytuacja również nie miała miejsca w niniejszej sprawie.