Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję organu I instancji uchylającą numer identyfikacji podatkowej nadany "A" sp. z o.o. w B. (dalej: "strona skarżąca" lub "Spółka").
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej adresowanej do Spółki i zawierającej powyższą decyzję wynika, że została ona doręczona adresatowi w dniu [...] r.
W dniu 27 czerwca 2019 r. (data nadania) Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wskazaną wyżej decyzję.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 sierpnia 2019 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaznaczając, że w tym celu może posłużyć się oryginałem takiego dokumentu albo jego odpisem uwierzytelnionym przez notariusza, zgodnie z art. 48 § 3 ww. ustawy.
Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie skarżącej w dniu 3 września 2019 r.
Przy piśmie nadanym w dniu 13 września 2019 r. strona skarżąca nadesłała informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu, a ponadto strona skarżąca po terminie uzupełniła brak formalny skargi.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej "ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia Spółce decyzji, tj. od dnia [...] r., upłynął zatem w dniu 26 czerwca 2019 r. Spółka wniosła natomiast skargę w dniu 27 czerwca 2019 r., a więc dzień po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.
Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wniesienie skargi po terminie stanowi zatem podstawę do jej odrzucenia.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 10 września 2019 r. nie został uzupełniony brak formalny skargi, nie może bowiem wywołać skutków procesowych złożenie informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego po terminie, tj. w dniu 13 września 2019 r. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braku formalnego. Tego rodzaju brakiem jest m.in. niezłożenie w zakreślonym terminie dokumentu określającego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej – odpisu z KRS. Stosownie bowiem do treści art. 28 § 1 ppsa, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Mając na względzie uchybienie terminowi do wniesienia skargi oraz uchybienie terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi, na podstawie kolejno: art. 58 § 1 pkt 2 ppsa oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.