Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji ustalającą K. P. należny podatek od spadków i darowizn w wysokości [...] zł tytułem nabycia spadku po zmarłej w dniu 9 sierpnia 2004 r. A. P..
Na powyższą decyzję K. P., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie J. P., wniosła skargę. Do skargi załączono potwierdzoną za zgodność przez J. P. kserokopię pełnomocnictwa z dnia 17 lipca 2014 r. udzielonego przez K. P. ojcu J. P. do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2014 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie oryginału pełnomocnictwa z dnia 17 lipca 2014 r. lub odpisu tego dokumentu uwierzytelnionego przez notariusza zgodnie z art. 48 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie wskazano, że załączona do skargi kserokopia tego dokumentu nie została poświadczona za zgodność z oryginałem przez podmiot do tego uprawniony. Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł. Wezwanie opatrzone zostało tym samym rygorem.
Przesyłka polecona z dnia 25 września 2014 r. skierowana do pełnomocnika strony skarżącej i zawierająca m.in. powyższe wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została dwukrotnie awizowana, tj. po raz pierwszy w dniu 30 września 2014 r. ("nie zastano") i po raz drugi w dniu 8 października 2014 r., a następnie w dniu 15 października 2014 r. zwrócona do nadawcy z adnotacją "zwrot, niepodjęto w terminie".
Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty. Wpis od skargi również nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej ppsa) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W świetle z kolei art. 46 § 3 ppsa niedołączenie pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny pisma (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I GSK 577/14, publ. LEX nr 1449797).
Ponadto należy wskazać, że stosownie do art. 48 § 3 ppsa zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
Z powyższego wynika, że dokument winien więc być złożony do sądu w postaci oryginału bądź jego odpisu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym (art. 48 § 3 ppsa). Oznacza to, że art. 48 § 3 ppsa dopuszcza jedynie dwie możliwe postacie dokumentów składanych do sądu: oryginały lub odpisy uwierzytelnione przez notariusza lub pełnomocnika – profesjonalistę. Tymczasem w omawianej sprawie wraz ze skargą załączono kserokopię pełnomocnictwa, którą potwierdził za zgodność pełnomocnik skarżącej, nie należący do kręgu osób uprawnionych do uwierzytelniania dokumentów. Dokument ten mógłby wprawdzie czynić zadość "odpisowi", gdyby jednak był poświadczony za zgodność z oryginałem w sposób, który przewiduje treść art. 48 § 3 ppsa. Dlatego też wezwano pełnomocnika skarżącej, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału pełnomocnictwa lub odpisu tego dokumentu uwierzytelnionego przez notariusza, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.
Na podstawie bowiem art. 49 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.
Ponadto należy odnotować, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została zgodnie z regulacją zawartą w art. 73 ppsa dwukrotnie awizowana, tj. po raz pierwszy w dniu 30 września 2014 r., a następnie po raz drugi w dniu 8 października 2014 r. Mając zatem na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że przesyłka ta została doręczona w dniu 14 października 2014 r. Wobec tego termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 21 października 2014 r.
Reasumując, skarga dotknięta jest brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa i dlatego na podstawie tych przepisów orzeczono jak w sentencji.