Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] nr [...] ustalające wysokość kosztów egzekucyjnych w wysokości [...] zł, obciążających zobowiązanego K. C., w związku z postępowaniem egzekucyjnym, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] dotyczącego zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów za 2004 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach K. C. wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości postanowienie, będące przedmiotem skargi oraz postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. określające wysokość kosztów egzekucyjnych i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Jednocześnie organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy, wnosząc w piśmie z dnia 4 listopada 2011 r. o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie w całości skargi.
W piśmie z dnia 28 grudnia 2011 r. organ poinformował Sąd, iż na postanowienie wydane w ramach autokontroli nie została wniesiona skarga.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w dniu 4 listopada 2011 r. uchylił postanowienie, będące przedmiotem skargi, oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania.
W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tut. Sądu rozstrzygnięcie. Tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.