Uzasadnienie
Skarżąca E. P., złożyła wspólnie ze Z. P. (małżonkiem) skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. Nr [...] z dnia [...] r. utrzymujące w mocy postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. Nr [...] odmawiające umorzenia kosztów postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie 24.419,72 zł.
Z wnioskiem o umorzenie kosztów postępowania egzekucyjnego wystąpił Z. P., który też brał udział w postępowaniu, zarówno przed organem pierwszej instancji tj. Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w C. jak i organem odwoławczym tj. Dyrektorem Izby Skarbowej w K.. E. P. nie występowała w charakterze strony ani w drodze osobistego uczestnictwa ani też poprzez udzielenie pełnomocnictwa do działania w jej imieniu.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź.zm.) sąd odrzuci skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Z treści art. 32 wyżej wymienionej ustawy wynika, iż w postępowaniu w sprawie sądowo administracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. odmawiające Z. P.- występującemu w sprawie jako strona- umorzenia kosztów postępowania egzekucyjnego.
Skoro zatem E. P. nie występowała w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym przed organami podatkowymi, nie była uprawnioną do złożenia skargi na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej będące przedmiotem zaskarżenia.
W opisanym stanie faktycznym orzeczono o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z póź. zm.)