Uzasadnienie
M. N. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 listopada 2018 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na to wezwanie uiszczona została jedynie część należnego wpisu od skargi a skarżący złożył jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Po zakończeniu w niniejszej sprawie postępowań wpadkowych, w tym po prawomocnym pozostawieniu wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy bez rozpoznania, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 listopada 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, a to poprzez uiszczenie brakującej części tej należności w wysokości 181,50 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie powyższe doręczone zostało w dniu 9 września 2019 r. Skarżący nie uiścił należnej kwoty tytułem wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie wezwano skarżącego do uiszczenia brakującej należności tytułem wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Termin przewidziany do jej uiszczenia upłynął bezskutecznie skarżącemu z dniem 16 września 2019 r. z uwagi na doręczenie wezwania w dniu 9 września 2019r. Zaakcentować przy tym należy, że jedynie częściowe uiszczenie przez stronę wpisu od skargi, stanowiące odpowiedź na wezwanie do jego uiszczenia opatrzone rygorem, nie stanowi "należnej opłaty" w rozumieniu art. 220 § 1 P.p.s.a. i skutkować musi odrzuceniem skargi (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 lipca 2004r., sygn. akt III SA/Wa 472/04; por. również B. Dauter: Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2008, str. 417).
Ponieważ należny wpis od skargi nie został uiszczony, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd obowiązany był skargę odrzucić, co też orzeczono w sentencji postanowienia.