Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 września 2011 r. referendarz sądowy postanowił o przyznaniu skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła na pełnomocnika doradcę podatkowego E.N..
Sprawa została zakończona wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r., oddalającym skargę.
Pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 18 stycznia 2012 r. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Pełnomocnik w załączniku do pisma, wskazał, że wynagrodzenie wynosi 360 zł (150% x 240 zł = 360 zł), a niezbędne wydatki poniesione w związku ze stawiennictwem w siedzibie sądu celem zapoznania się z aktami sprawy oraz udziałem w rozprawie, stanowi kwota 83,58 zł (50 km x 2 x 0,8358 = 83,58 zł). W konsekwencji zdaniem pełnomocnika koszty nieopłaconej pomocy prawnej wynoszą 545,60 zł (360 zł + 83,58 zł = 443,58 zł; 443,58 zł + 102,02 zł (23% VAT) = 545,60 zł). Poniesione wydatki pełnomocnik udokumentował fakturą VAT.
Wpis od skargi, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jest wpisem stałym wynoszącym 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej ppsa) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153).
Ponieważ w niniejszej sprawie nie określono wartości przedmiotu sprawy, gdyż przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie, kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji w pozostałych sprawach, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, 240 zł.
W ocenie Sądu natomiast nie zachodzą podstawy do przyznania wielokrotności tej opłaty. Stosownie bowiem do § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając wynagrodzenie doradcy podatkowego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy doradcy podatkowego, a także charakter sprawy i wkład pracy doradcy podatkowego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W omawianej sprawie – zdaniem Sądu – nie zachodzą okoliczności uzasadniające przyznanie wielokrotności opłaty, gdyż pełnomocnik skarżącej, poza oświadczeniem na rozprawie, nie złożył żadnych pism procesowych.
W myśl z kolei § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie (zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). W konsekwencji wynagrodzenie wynosi zatem 295,20 zł (240 zł x 23 % = 55,20 zł, 240 zł + 55,20 zł = 295,20 zł).
Wymienioną wyżej kwotę należy powiększyć o poniesione wydatki, które Sąd uznał za niezbędne, w postaci kosztów przejazdu celem zapoznania się z aktami sprawy oraz udziału w rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r., w wysokości 83,58 zł.
W konsekwencji wynagrodzenie doradcy podatkowego w niniejszej sprawie wynosi 378,78 zł (295,20 zł + 83,58 zł = 378,78 zł).
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że niesłusznie pełnomocnik powiększył o stawkę podatku od towarów i usług również niezbędne, udokumentowane wydatki, gdyż § 2 ust. 3 rozporządzenia przewiduje podwyższenie o tę stawkę jedynie opłaty, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.
Z wyżej wymienionych względów, mając na uwadze okoliczności sprawy oraz przywołane przepisy należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie oznaczonej w sentencji.