Uzasadnienie
Działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że odwołanie "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. przy ul. [...] z dnia [...] 2005 r. od trzech decyzji Dyrektora Urzędu Kontro1i- Skarbowej w K z dnia [...] r. o numerach [...], [...]oraz [...], rozliczających podatek od towarów i usług za [...],[...] i [...] 2002r.oraz ustalających dodatkowe zobowiązanie w tym podatku za wymienione okresy zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej i w związku z tym pozostawił je bez rozpatrzenia.
Na wstępie uzasadnienia nawiązano do treści art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, Tymczasem przedmiotowe decyzje doręczono Podatnikowi w dniu [...]r., co zostało potwierdzone własnoręcznym podpisem przez Panią E C. – G. Księgową Spółki "A".
W związku z tym stwierdził organ odwoławczy, że w rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg w dniu [...] 2004 r. czyli w dniu następnym po tym, w którym stronie została doręczona decyzja, a skoro liczył 14 dni, to upłynął w dniu [...] 2004 r.
Tymczasem strona odwołanie nadała w placówce pocztowej w dniu [...] 2005 r., o czym świadczy pieczątka na kopercie znajdującej się w aktach sprawy, a więc ponad 5 miesięcy po dacie doręczenia decyzji Nie ulega zatem wątpliwości, iż przedmiotowe odwołanie wniesione zostało po upływie ostatniego z wyznaczonej przez ustawodawcę liczby dni, co skutkuje po stronie obowiązkiem stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego pełnomocnik spółki "A" wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej zarzucając mu naruszenie prawa procesowego przez rozstrzygniecie sprawy bez przeprowadzenia analizy stanu faktycznego,zwłaszcza oceny czynu zabronionego popełnionego przez E. C., nadto naruszenie prawa procesowego przez stosowanie formalnej teorii dowodów, a także jego rażące naruszenie przez pozbawienie Zarządu Spółki możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. W uzasadnieniu skargi przywołał argumentację dotyczącą wyłącznie rozstrzygnięcia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga musiała zostać uwzględniona z tej przyczyny, że wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1085/05 uchylone zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r.Nr. [...]o odmowie przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania od wymienionych na wstępie decyzji.
Tym samym, skoro postanowienie to zostało wyeliminowane z obrotu prawnego i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania dalej pozostaje kwestią otwartą to takie samo rozstrzygniecie musiało zapaść w rozpoznawanej sprawie. Między tymi postępowaniami zachodzi bowiem ścisły związek sprowadzający się do tego, że w razie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu oraz prośby o jego przywrócenie,postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy wydać może po ostatecznym rozpatrzeniu wniesionej przez stronę prośby o przywrócenie terminu. Jest tak dlatego, że w przypadku wydania postanowienia o przywróceniu terminu niedopuszczalnym staje się wydanie postanowienia na podstawie art.228§1pkt.2 Ordynacji podatkowej.
Z tych zatem powodów, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.