Uzasadnienie
Postanowieniem [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie wierzyciela tj. Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r., nr [...] nie uwzględniające zarzutu w sprawie nie doręczenia pełnomocnikowi odpisu tytułu wykonawczego.
W dniu 27 listopada 2007 r. (data nadania) na postanowienie to została wniesiona skarga.
Z uwagi na fakt, że skarga ta została złożona przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 grudnia 2007 r., poinformowano tego doradcę oraz skarżącego, że z regulacji prawnej określającej zakres działania doradcy podatkowego jako pełnomocnika w zakresie sądowej kontroli działań administracji publicznej wynika, że został on ograniczony do jednej kategorii spraw (tzw. podatkowych) z wyłączeniem innych możliwych do rozstrzygnięcia przed sądem administracyjnym spraw, w tym dotyczących egzekucji zobowiązań podatkowych. Wskazano przy tym, że ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest akt administracyjny wydany w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), doradca podatkowy nie jest uprawniony do występowania jako pełnomocnik w zakresie sądowej kontroli legalności tego postanowienia.
Jednocześnie na podstawie tegoż zarządzenia wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący został również wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł w terminie siedmiu dni pod tym samym rygorem.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącemu, jak ustalono na podstawie zwrotnego potwierdzenia jej odbioru oraz załącznika do pisma Poczty Polskiej z dnia 12 marca 2008 r. najpóźniej w dniu 22 stycznia 2008 r. W piśmie tym wskazano natomiast, że "przesyłka polecona została wydana adresatowi w dniu 21.01.2008 r.".
Brak formalny skargi nie został usunięty do chwili obecnej. Do chwili obecnej nie został również uiszczony wpis od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej ppsa) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 ppsa wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 ppsa. W myśl więc art. 46 § 1 pkt 4 każde pismo strony powinno zawierać m. in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nadto należy zauważyć, że w świetle art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. Nr 9, poz 86 ze zm.) doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. Przyjdzie w tym miejscu odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na akt wydany w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), a zatem doradca podatkowy – jak wyżej wskazano – nie jest uprawniony do występowania jako pełnomocnik w zakresie sądowej kontroli legalności tego postanowienia.
Dlatego też wezwano skarżącego, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braku skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie najpóźniej z dniem 29 stycznia 2008 r.
Ponadto, zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że termin wyznaczony skarżącemu przez Sąd do uiszczenia wpisu również upłynął bezskutecznie najpóźniej w dniu 29 stycznia 2008 r.
Reasumując, skarga dotknięta jest brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało więc odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa.