Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] 2006 r. K. P., pełnomocnik notarialny skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], mocą którego odmówiono wznowienia postępowania podatkowego w sprawie dotyczącej postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty za 2000 rok w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego z podpisem urzędowo poświadczonym oraz podanie aktualnego miejsca zamieszkania skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, K. P., w piśmie z dnia [...] 2006 r. odnotował, iż w załączeniu przesyła pełnomocnictwo G. J. z dnia [...] 2000 r. potwierdzone notarialnie oraz poświadczenie zameldowania skarżącej na pobyt stały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. W razie wątpliwości sąd może zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Jednocześnie, w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie, pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi w postaci złożenia pełnomocnictwa procesowego z podpisem urzędowo poświadczonym w wyznaczonym przez Sąd terminie, bowiem pismem z dnia [...] 2006 r. nadesłał on jedynie uwierzytelniony przez notariusza odpis pełnomocnictwa. W tym miejscu należy zauważyć, iż zgodnie z art. 96 pkt 1 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369 z późn. zm.) urzędowego poświadczenia podpisu dokonują notariusze, natomiast stosownie do art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 215, poz. 1823 z póżn zm.) za granicą tego rodzaju czynności są wykonywane przez konsulów.
Ponadto wskazać należy, iż uwierzytelnienie odpisu pełnomocnictwa oznacza, że jest on zgodny z oryginałem, natomiast nie dowodzi autentyczności podpisu mocodawcy (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, s. 102).
Wobec powyższego, Sąd, w oparciu o przywołane przepisy, przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.